Telgrafik konuşma, çocukların çoğu işlevsel kelime ve çekim ekini içermeyen, kısa ve içerik bakımından zengin ifadelerle konuştukları dil üretiminin erken aşamasıdır. Genellikle yaklaşık on sekiz ila otuz aylıkken ortaya çıkar.

“Daha fazla meyve suyu,” “baba git” veya “büyük kamyon” gibi ifadeler, edatları, yardımcı fiilleri ve dilbilgisel ekleri dışarıda bırakarak net bir anlam iletir. Çocuğun kelime dağarcığı ve kavramsal anlayışı hızla gelişirken, dilbilgisel sistem hala inşa aşamasındadır. Ebeveynler ve bakıcılar genellikle bu kısa ifadeleri tam cümlelere dönüştürerek, yetişkin sözdiziminin örtük modellerini sunarlar.

Bu aşama, maliyetten tasarruf etmek için gereksiz kelimeleri atlayan telgrafların özlü üslubuna benzemesinden dolayı bu adı almıştır. Tipik dil gelişiminin evrensel bir özelliğidir ve kademeli olarak daha uzun, daha tam gramer kurallarına uygun cümlelere yerini bırakır. Beklenen yaştan sonra sürekli telgrafvari konuşma, dil gecikmesinin bir işareti olabilir.

Niyetle söylenen iki veya üç kelime, bu erken aşamanın iletişim yükünü taşır.