Zihinsel engellilik, 18 yaşından önce ortaya çıkan ve zihinsel işlevlerde ve uyum davranışlarında önemli sınırlamalarla karakterize bir durumdur. Yaklaşık 70 veya daha düşük bir zeka puanı yaygın bir ölçüt olsa da, tanı için iletişim, öz bakım ve sosyal katılım gibi günlük becerilerde de bozukluk olması gerekir.

Sebepler çeşitlidir. Down sendromu ve Fragile X sendromu gibi genetik rahatsızlıklar, doğum öncesi toksinlere veya enfeksiyonlara maruz kalma, doğum komplikasyonları ve erken dönemde yaşanan ciddi yoksunluklar zihinsel engelliliğe yol açabilir. Birçok durumda tek bir neden belirlenemez. Kısıtlama derecesi, destekle bağımsız yaşamın genellikle mümkün olduğu hafif düzeyden, sürekli bakım gerektiren derin düzeye kadar değişir.

Erken müdahale, özel eğitim ve toplumsal destekler sonuçları iyileştirir. Modern uygulamaların odağı, yalnızca IQ sayısına değil, uyum sağlama işlevini ve kaynaştırmayı en üst düzeye çıkarmaya yöneliktir. Yasal ve eğitimsel tanımlar, hem bilimsel anlayışı hem de değişen sosyal değerleri yansıtacak şekilde zaman içinde değişmiştir.

Zihinsel engellilik, bilişsel ve pratik becerilerin kazanımını etkileyen bir gelişimsel durumdur. Destek ve fırsatlar, bir kişinin potansiyelinin ne kadar tam olarak gerçekleşeceğini şekillendirir.