Bir bardak suya bir pipet koyarsanız, pipet bükülmüş gibi görünür. Pipetten gelen ışık, sudan havaya geçerken bükülür. Bu, ışığın ortamlar arasında geçerken bükülmesi olan kırılmadır. Bükülme, ışığın farklı maddelerde farklı hızlarda hareket etmesinden kaynaklanır. Suda havadan daha yavaş, camda ise sudan daha yavaştır. Işık bir ortama açılı olarak girdiğinde, hızdaki değişim yön değiştirmesine neden olur. Açılar arasındaki ilişki Snell yasası ile açıklanır. Belirli bir ortam çifti için, gelen açının sinüsünün kırılma açısının sinüsüne oranı sabittir. Bu sabite kırılma indisi denir.

Kırılma, birçok optik olayın sorumlusudur. Mercekler, ışığı kırarak çalışır. Dışbükey bir mercek ışığı içe doğru bükerek odaklar. İçbükey bir mercek ise ışığı dışa doğru bükerek yayar. İnsan gözü, ışığı kornea ve mercekten geçirerek retinaya odaklar. Kırılma ayrıca, ışığın farklı sıcaklıklardaki hava katmanlarından geçerken bükülmesine neden olan seraplara da yol açar. Güneşin ufuk çizgisinin altında olmasına rağmen ufuk çizgisinin üzerinde görünmesine neden olur. Işığın cam liflerinden tam iç yansıma yoluyla yönlendirildiği fiber optikte de kullanılır. Kırılma, ışığın en önemli davranışlarından biridir.

Kırılma gerçekleri

• Tanım. Ortamlar arasında ışığın bükülmesi.
• Sebep. Işık hızındaki değişim.
• Snell yasası, açılar ve kırılma indisleri arasındaki ilişkiyi açıklar.
• Lensler. Kırılma yoluyla çalışır.
• Uygulamalar. Gözlükler, kameralar, fiber optik, seraplar.

Kırılma, yansıma ile aynı şey değildir. Kırılma, bir ortamdan geçerken bükülme olur. Yansıma ise bir yüzeyden geri sekme olur.