Tanıma, daha önce karşılaşılan bir bilginin tekrar sunulduğunda onu tanımlama yeteneğidir. Çoktan seçmeli testler tanımaya dayanır. Kalabalıkta bir yüz gördüğünüzde ve adını hatırlayamasanız bile o kişiyle daha önce tanıştığınızı bildiğinizde hissettiğiniz aşinalık duygusu da tanımaya dayanır.

Doğru öğe, dikkat dağıtıcı öğeler arasında sunulduğu için, tanıma genellikle yardımsız hatırlamadan daha kolaydır. Aradaki fark o kadar büyüktür ki, insanlar genellikle kendiliğinden üretemedikleri materyali tanırlar. Çift süreç teorileri, tanımanın ya orijinal olayın canlı bir şekilde hatırlanmasına ya da daha otomatik bir aşinalık hissine dayanabileceğini öne sürer.

Yanlış tanıma, yeni bir öğenin incelenen materyalle benzer özellikler taşıması nedeniyle tanıdık gelmesi durumunda ortaya çıkar. Deese-Roediger-McDermott paradigması, hiç sunulmayan kritik yanıltıcı öğeler için yüksek oranda yanlış tanıma üretir. Bu tür hatalar, tanımanın depolanmış izlerin saf bir şekilde okunması olmadığını ortaya koymaktadır.

• Daha önce öğrenilen materyalin tanımlanması
• Serbest hatırlamadan daha kolay
• Hatırlama veya aşinalıkla destekleniyor
• Yanlış alarmlara karşı savunmasız

Bu ölçüt, hem laboratuvar ortamındaki bellek araştırmalarında hem de görgü tanığı teşhisi gibi günlük durumlarda merkezi bir öneme sahiptir.