Herkenning is het vermogen om eerder waargenomen informatie te herkennen wanneer deze opnieuw wordt gepresenteerd. Meerkeuzetoetsen zijn gebaseerd op herkenning. Dat geldt ook voor het gevoel van vertrouwdheid wanneer je een gezicht in een menigte ziet en weet dat je die persoon al eerder hebt ontmoet, zelfs als je de naam even kwijt bent.

Omdat het juiste item tussen de afleidende items wordt aangeboden, is herkenning over het algemeen gemakkelijker dan spontane herinnering. Het verschil is zo groot dat mensen vaak materiaal herkennen dat ze niet spontaan kunnen oproepen. Dual-processtheorieën stellen dat herkenning gebaseerd kan zijn op een levendige herinnering aan de oorspronkelijke gebeurtenis of op een meer automatisch gevoel van vertrouwdheid.

Valse herkenning treedt op wanneer een nieuw item vertrouwd aanvoelt omdat het kenmerken deelt met bestudeerd materiaal. Het Deese-Roediger-McDermott-paradigma produceert een hoog percentage valse herkenningen voor kritische afleidingsprikkels die nooit zijn gepresenteerd. Dergelijke fouten tonen aan dat herkenning geen loutere weergave is van opgeslagen sporen.

• Identificatie van eerder geleerd materiaal
• Makkelijker dan gratis terugroepactie
• Ondersteund door herinnering of vertrouwdheid
• Gevoelig voor valse alarmen

Deze meetmethode blijft van cruciaal belang, zowel in laboratoriumonderzoek naar geheugen als in alledaagse situaties zoals ooggetuigenidentificatie.