Edimsel koşullanma, davranışın sonuçlarıyla güçlendirildiği veya zayıflatıldığı bir öğrenme biçimidir. Pekiştirme ile sonuçlanan eylemlerin gerçekleşme olasılığı artar; ceza ile sonuçlanan eylemlerin gerçekleşme olasılığı azalır.

Bu yaklaşım, Thorndike'ın etki yasasına dayanarak BF Skinner tarafından sistematik olarak geliştirilmiştir. Pekiştirme olumlu (istenilen bir uyaranın eklenmesi) veya olumsuz (istenmeyen bir uyaranın kaldırılması) olabilir. Cezalandırma, istenmeyen bir uyaranın eklenmesini veya istenen bir uyaranın kaldırılmasını içerebilir. Pekiştirme programları—sürekli veya aralıklı, sabit veya değişken, oranlı veya aralıklı—davranışın hızını ve sürekliliğini güçlü bir şekilde etkiler.

Edimsel koşullanma ilkeleri, basit alışkanlıklardan karmaşık becerilere kadar geniş bir yelpazedeki insan ve hayvan davranışlarını açıklar. Eğitimde, davranış terapisinde, hayvan eğitiminde ve organizasyon yönetiminde uygulanırlar. İki uyarıcıyı birbirine bağlayan klasik koşullanmanın aksine, edimsel koşullanma, bir organizmanın kendi eylemlerini bu eylemlerin ürettiği sonuçlarla ilişkilendirir.

İşe yarayan davranış tekrarlanır. İşe yaramayan davranış ise zamanla kaybolur. Edimsel koşullanmanın özü budur.