Ara sıra yaşanan unutkanlıklarla başlayan hafıza kayıpları, yıllar içinde kimlik ve bağımsızlığın derinden kaybına dönüşebilir. Alzheimer hastalığı, bu gerilemenin en yaygın nedenidir. Mikroskobik belirtileri arasında hücre dışı amiloid plakları ve hücre içi tau proteininin nörofibriler yumakları bulunur.

Hipokampus ve ilişki kortekslerindeki nöronlar dejenere olur ve yeni öğrenme için gerekli olan devreleri, daha sonra da dil, mekansal yönelim ve muhakeme yeteneklerini bozar. Erken belirtiler genellikle yakın geçmişe ait anıları oluşturmada zorlukla ilgilidir; daha sonraki aşamalar neredeyse her bilişsel alanı ve nihayetinde motor fonksiyonları etkiler.

Yaş en güçlü risk faktörüdür, ancak genetik, damar sağlığı ve yaşam tarzı da katkıda bulunur. Kesin bir tedavisi yoktur, ancak bazı ilaçlar asetilkolini artırarak veya amiloidi hedefleyerek semptomların ilerlemesini bir nebze yavaşlatır. Biyobelirteçler yoluyla daha erken teşhis ve altta yatan patolojiyi değiştirebilecek tedaviler üzerine araştırmalar devam etmektedir.

• İlerleyici hafıza ve bilişsel kayıp
• Plaklar ve karışıklıklarla işaretlenmiş
• Medial temporal bölgelerde başlar.
• Henüz onaylanmış, hastalığı değiştiren bir tedavi bulunmamaktadır.