Dilbilgisi, insanların kelimeleri anlamlı cümleler halinde birleştirmelerini ve duydukları veya okudukları cümleleri anlamalarını sağlayan kurallar sistemidir. Söz dizimi, uyum, zaman ve hiyerarşik yapı kurallarını içerir.

Her insan dilinin, yazılı hale getirilmemiş olsa bile, bir grameri vardır. Çocuklar, duydukları konuşmalardan kalıplar çıkararak, ana dillerinin gramerini olağanüstü bir hızla ve resmi bir eğitim almadan edinirler. Noam Chomsky, bu başarının, olası gramerlerin biçimini sınırlayan doğuştan gelen bir dil yeteneği anlamına geldiğini savundu. Diğer araştırmacılar ise istatistiksel öğrenme ve sosyal etkileşimin rolünü vurgulamaktadır. Tartışma devam ediyor, ancak çocukların edindiği bilginin karmaşıklığı çarpıcı olmaya devam ediyor.

Dilbilgisi, okulda öğretilen kuralcı kurallardan farklıdır. Tanımlayıcı dilbilgisi, konuşmacıların gerçekte izlediği kalıpları yakalar; kuralcı dilbilgisi ise otoritelerin tercih ettiği kalıpları belirtir. Bir cümle, tanımlayıcı anlamda dilbilgisel olarak doğru olsa bile, kuralcı bir kuralı ihlal edebilir.

Dilbilgisi, kelime dizisini yapılandırılmış, yorumlanabilir bir mesaja dönüştüren görünmez mimaridir.