Grammatica is het systeem van regels waarmee mensen woorden kunnen combineren tot betekenisvolle zinnen en de zinnen die ze horen of lezen kunnen begrijpen. Het omvat regels voor woordvolgorde, overeenkomst, tijd en hiërarchische structuur.

Elke menselijke taal heeft een grammatica, ook al is die nooit opgeschreven. Kinderen verwerven de grammatica van hun moedertaal met opmerkelijke snelheid en zonder formeel onderwijs, door patronen te ontcijferen uit de spraak die ze horen. Noam Chomsky betoogde dat deze prestatie duidt op een aangeboren taalvermogen dat de vorm van mogelijke grammatica's beperkt. Andere onderzoekers benadrukken de rol van statistisch leren en sociale interactie. Het debat hierover duurt voort, maar de complexiteit van de kennis die kinderen verwerven blijft opvallend.

Grammatica is iets anders dan de voorschrijvende regels die op school worden onderwezen. Beschrijvende grammatica beschrijft de patronen die sprekers daadwerkelijk volgen; voorschrijvende grammatica beschrijft de patronen die door deskundigen worden geprefereerd. Een zin kan grammaticaal correct zijn in de beschrijvende zin, terwijl hij toch een voorschrijvende regel overtreedt.

Grammatica is de onzichtbare architectuur die een reeks woorden omzet in een gestructureerde, interpreteerbare boodschap.