Yerleşim yerlerine yakından bakıldığında, insan kararlarının izleri görülür. Kültürel peyzaj, insanların zaman içinde doğal çevreleriyle etkileşiminin görünür sonucudur. Tarlalar, yollar, binalar, teraslar ve kutsal alanlar bunların bir parçasını oluşturur.

Güneydoğu Asya'daki pirinç terasları, Avrupa'daki çitlerle çevrili tarlalar ve Amerikan Güneybatısı'ndaki kerpiç yerleşimler, kendine özgü kültürel manzaralardır. Bunlar, mevcut malzemeleri, teknolojik bilgiyi, sosyal örgütlenmeyi ve estetik değerleri yansıtır. UNESCO, bu örneklerin en iyilerini Dünya Mirası alanları olarak tanımaktadır.

Kültürel manzaralar değişmeye devam ediyor. Yeni ürünler, makineler ve planlama idealleri eski kalıpların yerini alıyor. Bu manzaraları okumak, coğrafyacılara ve tarihçilere geçmiş yaşam biçimlerini yeniden inşa etmelerine ve günümüz kimliğini anlamalarına yardımcı oluyor. Toprağın kendisi bir belge haline geliyor.

• İnsanların doğal çevre üzerindeki görünür izleri
• Tarlaları, yerleşim yerlerini ve altyapıyı içerir.
• Kültürü, teknolojiyi ve tarihi yansıtır.
• Kültürel miras değeri nedeniyle korunabilir.