Borç, geri ödenmesi gereken ödünç alınan paradır. Genellikle faizle birlikte gelir; faiz ise borçlanmanın maliyetidir. Bireyler kredi kartları, öğrenci kredileri ve ipotekler yoluyla borçlanırlar. Hükümetler tahvil çıkarır. Şirketler genişlemek için borç alırlar. Borç bir araçtır. İyi kullanıldığında eğitim, konut ve iş büyümesini finanse eder. Kötü kullanıldığında ise insanları ve ulusları geri ödeme döngüsüne hapseder.

Her borç kötü değildir. Konut kredisi, bir ailenin nakit parayla karşılayamayacağı bir evi satın almasına olanak tanır. Öğrenci kredisi daha yüksek kazançlara yol açabilir. Sorun, borcun geri ödeme yeteneğini aştığı zamandır. Özellikle yüksek faizli borçlar, örneğin kısa vadeli krediler, faiz hızla arttığı için tehlikelidir.

Borç seviyeleri gelir veya GSYİH'ye göre ölçülür. Borcu GSYİH'nin %100'ü olan bir ülke mutlaka krizde değildir, ancak eğilim önemlidir. Büyümenin yavaşlamasıyla birlikte artan borç bir uyarı işaretidir. Borç verenler bu oranları yakından takip eder.

Yaygın türler

• Tüketici borçları: kredi kartları, kişisel krediler
• Öğrenci borcu: eğitim kredileri
• Konut kredisi borcu: ev kredileri
• Kurumsal borç: ticari tahviller ve krediler
• Devlet borcu: Hazine bonoları ve devlet tahvilleri