Sonnet, belirli bir kafiye düzenine sahip 14 satırlık bir şiir türüdür. Bu biçim 13. yüzyılda İtalya'da ortaya çıkmıştır. Petrarch onu mükemmelleştirmiştir. Daha sonra Shakespeare onu kendine özgü bir tarza dönüştürmüştür. Sonnet, aşk, siyaset, din ve hiciv gibi çeşitli konularda kullanılmıştır.

İki ana türü vardır: Petrarchan ve Shakespearean. Petrarchan sonesi, ABBAABBA CDECDE kafiye düzenine sahip bir sekizlik ve bir altılıktan oluşur. Shakespearean sonesi ise ABAB CDCD EFEF GG kafiye düzenine sahip üç dörtlük ve bir ikilikten oluşur. Dönüm noktası (volta), genellikle Petrarchan'da dokuzuncu, Shakespearean'da ise on üçüncü satırda gelir. Sonenin sıkı yapısı disiplini zorunlu kılar. Şairler yüzyıllardır bu türü sevmişlerdir çünkü daha az kelimeyle daha çok şey söylemelerini sağlar. Modern şairler hala soneler yazıyor, bazen kuralları bilerek çiğniyorlar. Bu biçim hem bir meydan okuma hem de bir araç olduğu için varlığını sürdürüyor.

İki ana form

• Petrarchan: oktav + sestet
• Shakespearean: üç dörtlük + ikilik
• İyambik pentametre ile yazılmış 14 satır
• Volta: dönüş veya değişim