Sonet to 14-wersowy wiersz o specyficznym układzie rymów. Forma ta powstała we Włoszech w XIII wieku. Udoskonalił ją Petrarka. Później zaadaptował ją Szekspir. Sonet był wykorzystywany w utworach miłosnych, politycznych, religijnych i satyrycznych.

Dwa główne typy sonetu to Petrarka i Szekspir. Sonet Petrarki ma oktawę i sestet, rymując ABBAABBA CDECDE. Sonet Szekspira ma trzy czterowiersze i dwuwiersz, rymując ABAB CDCD EFEF GG. Volta – zwrot – zazwyczaj pojawia się w dziewiątym wersie w sonecie Petrarki i trzynastym wersie w sonecie Szekspira. Zwarta struktura sonetu wymusza dyscyplinę. Poeci uwielbiają go od wieków, ponieważ pozwala im powiedzieć więcej mniejszymi środkami. Współcześni poeci nadal piszą sonety, czasami celowo łamiąc zasady. Forma ta przetrwała, ponieważ jest zarówno wyzwaniem, jak i nośnikiem.

Dwie główne formy

• Petrarchan: oktawa + sestet
• Szekspirowski: trzy czterowiersze + dwuwiersz
• 14 wersów w pentametrze jambicznym
• Volta: zwrot lub zmiana