Mise-en-scène, sahneye yerleştirme anlamına gelir. Filmde ise, kadraj içinde görünen her şeyin düzenlenmesini ifade eder. Dekor, aksesuarlar, ışıklandırma, kostümler, makyaj, oyuncular ve hareketleri buna dahildir. Filmin görsel dünyasıdır. İzleyicinin tek bir kesme yapılmadan önce gördüğü şeydir. Yönetmenin tuvalidir.

Mise-en-scène, film hakkında düşünmenin bir yoludur. Kurgudan ziyade çerçeve kompozisyonuna önem verir. Güçlü bir mise-en-scène'e sahip bir film, hikayeyi anlatmak için çerçeveyi kullanır. Anlam yaratmak için renk, doku ve mekânı kullanır. İlişkileri göstermek için oyuncuların konumunu kullanır. Karakteri ortaya çıkarmak için aksesuarları kullanır. Ruh halini belirlemek için ışıklandırmayı kullanır. Çerçevedeki her şey bir seçimdir. Hiçbir şey tesadüf değildir.

Bu kavram, sahnenin kurulduğu ve oyuncuların sahne içinde hareket ettiği tiyatrodan gelir. Filmde kamera hareket edebilir, ancak prensip aynıdır. Yönetmen, belirli bir etki yaratmak için sahnenin unsurlarını düzenler. Bazı yönetmenler titiz sahne düzenlemeleriyle tanınır. Wes Anderson simetrik kompozisyonlar ve pastel renkler kullanır. Stanley Kubrick tek noktalı perspektif ve hassas geometri kullanır. Alfred Hitchcock gerilim yaratmak için çerçeveleme kullanır. Her birinin kendine özgü bir görsel stili vardır. Sahne düzenlemesi, onların konuştuğu dildir.