Film başlıyor. Geniş bir planda şafak vakti şehir silüeti gösteriliyor. Ardından daha yakın bir planda bir apartmanda bir adam görülüyor. İlk plan, mekan belirleyici bir plandır. Sahnenin yerini ve bağlamını belirler. İzleyiciye, aksiyona odaklanmadan önce nerede olduklarını söyler. Basit, işlevsel bir plandır, ancak netlik için gereklidir. Bu plan olmadan izleyici yönünü şaşırabilir.

Mekan belirleme çekimleri birçok biçimde olabilir. Bir binanın, manzaranın veya sokağın geniş açılı çekimi. Havadan çekim. Harita. Başlık kartı. Bir tabela çekimi. Biçim, hikayeye ve tarza bağlıdır. Dönem filmi, mekanı geniş açılı bir vinç çekimiyle belirleyebilir. Düşük bütçeli bir film basit bir geniş çekim kullanabilir. İzleyiciyi şaşırtmak isteyen bir film, mekan belirleme çekimini tamamen atlayabilir.

Açılış sahnesi sadece coğrafyayla ilgili değildir. Aynı zamanda ruh haliyle de ilgilidir. Gri, yağmurlu bir şehir melankolik bir ton oluşturur. Parlak, hareketli bir sokak enerji yaratır. Karanlık, boş bir ev ise korku duygusu uyandırır. Açılış sahnesi beklentileri belirler. İzleyiciye nasıl bir dünyaya girdiklerini anlatır.

Bazı film yapımcıları mekan belirleme sahnelerinden kaçınır. İzleyiciyi doğrudan olayların ortasına bırakır ve mekanın nasıl göründüğünü kendilerinin tahmin etmesini sağlarlar. Bu etkili olabilir, ancak dikkatli bir kurgu gerektirir. Mekan belirleme sahnesi bir araçtır. Her araç gibi, hikayeye hizmet ettiği zaman kullanılmalıdır.