İlk ATM, 1967'de Londra'daki bir Barclays şubesinde açıldı. Her çekimde en fazla 10 sterlin veriyordu. Bugün dünya çapında 3 milyondan fazla ATM var ve bunlar sadece nakit vermekle kalmıyor. Bakiyelerinizi kontrol edebilir, para transferi yapabilir, çek yatırabilir, faturaları ödeyebilir ve pul satın alabilirsiniz. Bazıları yabancı para birimi veriyor. Hatta birkaçı altın bile veriyor.

Makinenin birkaç parçası vardır. Kart okuyucu müşterinin kimliğini doğrular. Tuş takımı PIN kodunu kabul eder. Ekran seçenekleri gösterir. Para dağıtıcı banknotları sayar ve verir. Para yatırma yuvası zarfları veya daha yeni makinelerde çekleri ve nakit parayı kabul eder. Fiş yazıcısı işlemi belgeler. Arka planda, ATM hesabı doğrulamak ve bakiyeyi güncellemek için bankanın bilgisayarıyla iletişim kurar.

ATM'ler dolandırıcılığa karşı savunmasızdır. Kart okuyucularına takılan kopyalama cihazları kart verilerini çalabilir. Gizli kameralar PIN kodlarını ele geçirebilir. Omuzdan gözetleme de işe yarar. Bankalar, kurcalamaya dayanıklı donanım, şifreleme ve çip okuyucularla buna karşı önlem almaktadır. Müşteriler tuş takımını kapatmalı, kart yuvasını kontrol etmeli ve şüpheli herhangi bir durumu bildirmelidir.

ATM ücretleri can sıkıcı bir durum. Anlaşmalı olmayan bir ATM kullanmak genellikle iki ücrete neden olur: biri ATM sahibinden, diğeri de bankanızdan. Bazı bankalar bu ücretleri geri öderken, diğerleri 3 dolar veya daha fazla ücret talep eder. Bankrate'e göre, anlaşmalı olmayan ATM'ler için ortalama ücret yaklaşık 4,77 dolardır.