De eerste geldautomaat werd in 1967 geopend bij een filiaal van Barclays in Londen. Je kon er maximaal £10 per opname uitgeven. Tegenwoordig zijn er wereldwijd meer dan 3 miljoen geldautomaten, en die doen veel meer dan alleen contant geld uitbetalen. Je kunt er saldo's mee controleren, geld overmaken, cheques storten, rekeningen betalen en postzegels kopen. Sommige geven ook buitenlandse valuta uit. Een paar geven zelfs goud uit.

De automaat bestaat uit verschillende onderdelen. Een kaartlezer authenticeert de klant. Een toetsenbord accepteert de pincode. Een scherm toont de opties. Een geldautomaat telt en geeft biljetten uit. Een stortingssleuf accepteert enveloppen of, in nieuwere automaten, losse cheques en contant geld. Een bonprinter registreert de transactie. Achter de schermen communiceert de geldautomaat met de computer van de bank om de rekening te verifiëren en het saldo bij te werken.

Geldautomaten zijn kwetsbaar voor fraude. Skimmingapparaten die aan kaartlezers zijn bevestigd, kunnen kaartgegevens stelen. Verborgen camera's kunnen pincodes vastleggen. Ook meekijken over de schouder is mogelijk. Banken zetten fraudebestendige hardware, encryptie en chiplezers in om fraude te voorkomen. Klanten moeten het toetsenbord afdekken, de kaartsleuf controleren en alles wat verdacht is melden.

Geldautomaatkosten zijn een bron van ergernis. Het gebruik van een geldautomaat van een andere bank brengt vaak twee kosten met zich mee: één van de eigenaar van de geldautomaat en één van uw bank. Sommige banken vergoeden deze kosten. Andere rekenen $3 of meer. De gemiddelde kosten voor een geldautomaat van een andere bank bedragen ongeveer $4,77, volgens Bankrate.