Pierwszy bankomat otwarto w oddziale Barclays w Londynie w 1967 roku. Wypłacał maksymalnie 10 funtów na jedną wypłatę. Obecnie na całym świecie działa ponad 3 miliony bankomatów, które oferują znacznie więcej niż tylko wypłatę gotówki. Można w nich sprawdzić saldo, przelać środki, wpłacić czeki, zapłacić rachunki i kupić znaczki. Niektóre wypłacają waluty obce. Niektóre nawet złoto.

Urządzenie składa się z kilku części. Czytnik kart uwierzytelnia klienta. Klawiatura akceptuje PIN. Ekran wyświetla dostępne opcje. Bankomat liczy i wydaje banknoty. Wrzutnia przyjmuje koperty lub, w nowszych urządzeniach, czeki luzem i gotówkę. Drukarka paragonów dokumentuje transakcje. W tle bankomat komunikuje się z komputerem banku w celu weryfikacji konta i aktualizacji salda.

Bankomaty są podatne na oszustwa. Urządzenia skanujące podłączone do czytników kart mogą wykraść dane z kart. Ukryte kamery mogą przechwycić kody PIN. Podglądanie przez ramię również jest możliwe. Banki obsługują bankomaty za pomocą sprzętu odpornego na manipulację, szyfrowania i czytników chipów. Klienci powinni zasłonić klawiaturę, sprawdzić szczelinę na kartę i zgłosić wszelkie podejrzane zachowania.

Opłaty za korzystanie z bankomatów są irytujące. Korzystanie z bankomatu spoza sieci często wiąże się z dwiema opłatami: jedną pobieraną przez właściciela bankomatu i jedną pobieraną przez bank. Niektóre banki zwracają te opłaty. Inne pobierają 3 dolary lub więcej. Według Bankrate średnia opłata za korzystanie z bankomatu spoza sieci wynosi około 4,77 dolara.