Kil, esas olarak hidratlı alüminyum fillosilikatlardan oluşan, 0,002 milimetrenin altında partikül boyutuna sahip ince taneli doğal bir toprak malzemesidir. Feldspat içeren kayaların uzun süreler boyunca aşınmasıyla oluşur. Kil mineralleri arasında kaolinit, montmorillonit ve illit bulunur ve her birinin farklı şişme ve katyon değişim özellikleri vardır. Tarımda, kil toprakları yüksek besin tutma kapasitesi ve su tutma özelliği nedeniyle değerlidir, ancak zayıf drenaj, ağırlık ve sıkışma eğilimi nedeniyle eleştirilir. İlkbaharda yavaş ısınır, yağışlı mevsimlerde su birikmesine neden olabilir ve kurak mevsimlerde çatlayabilir. Çiftçiler, yapısal hasarı önlemek için kil topraklarını organik madde, alçı, derin yırtma, yükseltilmiş yataklar ve dikkatli toprak işleme zamanlamasıyla yönetirler. Kil ayrıca çömlekçilikte, tuğlada, seramikte ve yapı malzemesi olarak kullanılır. Islakkenki plastisitesi ve pişirildiğindeki sertliği, eski Mezopotamya tabletlerinden modern gölet ve çöplükler için tasarlanmış astarlara kadar insan uygarlığının merkezinde yer almasını sağlamıştır.