Glina to drobnoziarnisty, naturalny materiał glebowy, składający się głównie z uwodnionych glinokrzemianów warstwowych, o wielkości cząstek poniżej 0,002 milimetra. Powstaje w wyniku długotrwałego wietrzenia skał skaleniowych. Do minerałów ilastych należą kaolinit, montmorylonit i illit, z których każdy charakteryzuje się innymi właściwościami pęcznienia i wymiany kationów. W rolnictwie gleby gliniaste są cenione za wysoką zdolność zatrzymywania składników odżywczych i retencję wody, ale krytykowane za słabe drenaż, ciężar i tendencję do zagęszczania. Gliny wolno się nagrzewają wiosną, mogą nasiąkać wodą w porze deszczowej i pękać w porze suchej. Rolnicy uprawiają gleby gliniaste, stosując materię organiczną, gips, głębokie spulchnianie, podwyższone grządki i starannie planując czas uprawy, aby uniknąć uszkodzeń konstrukcyjnych. Glina jest również wykorzystywana w ceramice, cegłach, ceramice i jako materiał budowlany. Jego plastyczność w stanie mokrym i twardość po wypaleniu sprawiły, że odgrywał on ważną rolę w ludzkiej cywilizacji, począwszy od starożytnych mezopotamskich tabliczek, aż po współczesne, inżynieryjne wykładziny stawów i wysypisk śmieci.