Obyczaje to normy o silnym znaczeniu moralnym. Są powszechnie przestrzegane, a ich łamanie wiąże się z poważną dezaprobatą społeczną, a nie tylko niezręcznością. Przykładami są kazirodztwo, zdrada i znęcanie się nad dziećmi. W przeciwieństwie do zwyczajów, które są kwestią obyczajów, obyczaje są kwestią dobra i zła.

William Graham Sumner odróżnił obyczaje od zwyczajów ludowych w 1906 roku. Obyczaje często stają się prawami, ale nie zawsze. Niektóre obyczaje są egzekwowane przez religię, rodzinę lub presję społeczności. Inne są skodyfikowane w systemach prawnych. Siła obyczajów różni się w zależności od kultury i epoki.

Przykłady

• Zakaz kazirodztwa
• Potępienie za morderstwo
• Tabu przeciwko kanibalizmowi
• Oczekiwanie szczerości w bliskich związkach
• Zakaz stosunków seksualnych z nieletnimi

Obyczaje mogą się zmieniać. Homoseksualizm był kiedyś traktowany w wielu krajach zachodnich jako poważne naruszenie obyczajów. Dziś jest powszechnie akceptowany, a dyskryminacja osób LGBTQ+ narusza inny zestaw obyczajów. Treść obyczajów nie jest ustalona przez naturę. Jest kształtowana przez społeczeństwo.