Świadek zostaje zapytany, co się wydarzyło, i musi odtworzyć szczegóły bez zewnętrznych wskazówek. Przypomnienie to przywołanie informacji z pamięci bez pierwotnego bodźca.

Przywoływanie swobodne pozwala na dowolną kolejność; przywoływanie seryjne wymaga oryginalnej sekwencji; przywoływanie z podpowiedzią dostarcza podpowiedzi. Przywoływanie jest zazwyczaj bardziej wymagające niż rozpoznawanie, ponieważ wymaga zarówno generowania, jak i rozróżniania. Zasada specyficzności kodowania głosi, że przywoływanie jest najlepsze, gdy wskazówki odpowiadają warunkom kodowania.

Niepowodzenia w przypominaniu mogą wynikać ze słabego kodowania, zakłóceń lub brakujących wskazówek, a nie z utraty samego śladu. Techniki takie jak przywracanie kontekstu i wywiad poznawczy poprawiają przypominanie sobie przez naocznych świadków. W edukacji praktyka swobodnego przypominania wzmacnia uczenie się bardziej niż bierne przeglądanie. Przypominanie to forma pamięci, która najwyraźniej demonstruje aktywną rekonstrukcję.

• Odzyskiwanie bez obecności pierwotnego bodźca
• Bardziej wymagające niż uznanie
• Wrażliwy na dopasowanie kodowania cue
• Wzmocnione przez aktywną praktykę odzyskiwania