Een getuige wordt gevraagd wat er is gebeurd en moet de details zonder externe aanwijzingen kunnen geven. Herinnering is het ophalen van informatie uit het geheugen in afwezigheid van de oorspronkelijke prikkel.

Vrije herinnering staat elke volgorde toe; seriële herinnering vereist de oorspronkelijke volgorde; herinnering met een aanwijzing geeft een hint. Herinnering is over het algemeen veeleisender dan herkenning, omdat het zowel het genereren als het onderscheiden van informatie vereist. Het principe van coderingsspecificiteit stelt dat het ophalen van informatie het beste verloopt wanneer de aanwijzingen overeenkomen met de omstandigheden van de codering.

Problemen met het herinneren van gebeurtenissen kunnen het gevolg zijn van zwakke codering, interferentie of ontbrekende aanwijzingen, in plaats van het verlies van het geheugenspoor zelf. Technieken zoals het herstellen van de context en het cognitieve interview verbeteren de herinnering van ooggetuigen. In het onderwijs versterkt oefening in vrije herinnering het leerproces meer dan passieve herhaling. Herinnering is de vorm van geheugen die actieve reconstructie het duidelijkst aantoont.

• Ophalen zonder dat de oorspronkelijke stimulus aanwezig is
• Meer veeleisend dan erkenning
• Gevoelig voor overeenkomst tussen signaalcodering en signaalcodering
• Versterkt door actieve oefening in het ophalen van informatie