Negatywna ocena osoby oparta wyłącznie na przynależności grupowej, sformułowana bez odpowiednich dowodów lub doświadczenia, stanowi uprzedzenie. Jest to postawa, często połączona z silnymi emocjami, która może istnieć niezależnie od zachowań dyskryminacyjnych.

Uprzedzenia opierają się na stereotypach, postrzeganym zagrożeniu międzygrupowym i uczeniu się społecznym. Mogą być jawne i świadome lub ukryte i aktywowane automatycznie. Procesy tożsamości społecznej sprawiają, że faworyzowanie grupy własnej i deprecjonowanie grup obcych wydaje się naturalne. Warunki historyczne i ekonomiczne wzmacniają lub osłabiają konkretne uprzedzenia.

Kontakt w warunkach równego statusu, wspólnych celów i wsparcia instytucjonalnego może zmniejszyć uprzedzenia. Edukacja, która humanizuje członków grupy zewnętrznej i zachęca do przyjmowania innej perspektywy, również pomaga. Zmiany prawne i normatywne zmieniają sposób wyrażania uprzedzeń, nawet gdy prywatne postawy zmieniają się wolniej. Uprzedzenia pozostają jednym z najdokładniej zbadanych i najbardziej istotnych społecznie tematów w psychologii społecznej.

• Z góry przyjęta negatywna ocena grupy
• Może być jawny lub ukryty
• Napędzane stereotypami i dynamiką międzygrupową
• Można je zredukować poprzez kontakt i przyjęcie perspektywy