Heurystyka dostępności to skrót myślowy, w którym ludzie oceniają prawdopodobieństwo zdarzenia na podstawie łatwości, z jaką przychodzą im do głowy przykłady. Jeśli przykłady są łatwo przywoływane, zdarzenie uznaje się za częste; jeśli trudno je przywołać, uznaje się je za rzadkie.

Heurystyka ta sprawdza się, gdy łatwość przypomnienia rzeczywiście odzwierciedla rzeczywistą częstotliwość. Wprowadza jednak w błąd, gdy intensywność, aktualność lub relacje medialne sprawiają, że pewne zdarzenia są sztucznie łatwe do przywołania. Katastrofy lotnicze zdarzają się rzadziej niż wypadki samochodowe, jednak wiele osób boi się latać bardziej niż prowadzić samochód, ponieważ wypadki są intensywnie relacjonowane. Po popełnieniu przestępstwa, które zostało szeroko nagłośnione, szacunki lokalnych wskaźników przestępczości często rosną, nawet jeśli statystyki się nie zmieniły.

Tendencja ta pojawia się w diagnostyce medycznej, prognozowaniu finansowym i codziennej ocenie ryzyka. Ludzie mogą ograniczyć jej wpływ, celowo poszukując informacji o stopie bazowej i zastanawiając się, czy przychodzące im do głowy przykłady są reprezentatywne, czy też jedynie zapadają w pamięć.

Dostępność jest przydatnym wskaźnikiem, ale nie jest tym samym, co rzeczywiste prawdopodobieństwo.