Niektórzy aktorzy polityczni celowo unikają skrajności. Centryzm to postawa, która poszukuje pragmatycznych rozwiązań, kompromisów i strategii, czerpiących zarówno z lewicy, jak i prawicy, zamiast trzymać się jednego obozu ideologicznego.

Partie i politycy centrowi często kładą nacisk na dowody, stopniowe reformy i przeciętnego wyborcę. Mogą popierać regulowane rynki, ukierunkowane programy socjalne i wielostronną politykę zagraniczną. Krytycy z obu stron oskarżają centrystów o brak zasad lub o jedynie rozbijanie różnic. Obrońcy odpowiadają, że rządzenie pluralistycznymi społeczeństwami wymaga budowania koalicji i umiarkowania.

Systemy wyborcze, które nagradzają szerokie poparcie, mogą faworyzować strategie centrowe. Środowiska spolaryzowane natomiast ograniczają centrum i premiują wyraźniejsze sygnały ideologiczne. Centryzm jest zatem zarówno orientacją merytoryczną, jak i taktyczną odpowiedzią na strukturę konkurencji.

W parlamentach o silnym podziale głosów głosy centrowe często decydują o wynikach wyborów.