Sommige politieke actoren vermijden bewust de uitersten van het spectrum. Centrisme is de houding die streeft naar pragmatische oplossingen, compromissen en beleid dat elementen van zowel links als rechts combineert, in plaats van zich vast te klampen aan één enkele ideologische stroming.

Centrumpartijen en -politici leggen vaak de nadruk op bewijs, stapsgewijze hervormingen en de doorsnee kiezer. Ze kunnen voorstander zijn van gereguleerde markten, gerichte sociale programma's en een multilateraal buitenlands beleid. Critici van beide kanten beschuldigen centrumpartijen ervan geen principes te hebben of slechts een compromis te sluiten. Verdedigers antwoorden dat het besturen van pluralistische samenlevingen coalitievorming en gematigdheid vereist.

Kiesstelsels die een brede aantrekkingskracht belonen, kunnen centrumgerichte strategieën bevorderen. Gepolariseerde omgevingen daarentegen drukken het midden en belonen duidelijkere ideologische signalen. Centrisme is daarom zowel een inhoudelijke oriëntatie als een tactische reactie op de structuur van de concurrentie.

In parlementen met een nipte meerderheid bepalen de stemmen van het midden vaak de uitkomst.