Einstein opublikował ogólną teorię względności w 1915 roku, zastępując prawo grawitacji Newtona czymś dziwniejszym i bardziej precyzyjnym. Grawitacja nie jest siłą, która przyciąga obiekty do siebie. Jest to zakrzywienie czasoprzestrzeni spowodowane masą i energią. Planeta krąży wokół Słońca nie dlatego, że Słońce ją przyciąga, ale dlatego, że masa Słońca zakrzywia przestrzeń wokół niej, a planeta podąża najprostszą możliwą trasą w tej zakrzywionej przestrzeni. Materia nakazuje czasoprzestrzeni, jak ma się zakrzywiać. Czasoprzestrzeń nakazuje materii, jak ma się poruszać.

Ogólna teoria względności zdała wszystkie testy. Wyjaśniła precesję orbity Merkurego, czego nie potrafiła zrobić teoria Newtona. Przewidziała zakrzywienie światła gwiazd przez Słońce, potwierdzone podczas zaćmienia Słońca w 1919 roku. Przewidziała fale grawitacyjne – zmarszczki w czasoprzestrzeni wytwarzane przez przyspieszające masy – które zostały wykryte bezpośrednio w 2015 roku. Przewiduje istnienie czarnych dziur – obszarów, w których krzywizna czasoprzestrzeni staje się nieskończona. Przewiduje również ekspansję Wszechświata, co Edwin Hubble potwierdził w 1929 roku. Teoria ta nie jest kompletna. Nie uwzględnia mechaniki kwantowej i zawodzi w osobliwościach. Jednak w przypadku grawitacji jest to najlepszy opis, jakim dysponujemy.

Fakty dotyczące ogólnej teorii względności

• Opublikowano. 1915.
• Główna idea. Grawitacja to zakrzywienie czasoprzestrzeni.
• Tests. Orbita Merkurego, zakrzywienie światła, fale grawitacyjne.
• Prognozy. Czarne dziury, rozszerzający się wszechświat.
• Ograniczenia. Niezgodne z mechaniką kwantową.

Ogólna teoria względności to nie to samo, co szczególna teoria względności. Szczególna teoria względności dotyczy stałych prędkości. Ogólna teoria względności dotyczy przyspieszenia i grawitacji.