Przesłanka to stwierdzenie, które wspiera wniosek w argumentacji. Jest to powód, by w coś wierzyć. W sylogizmie przesłanki to dwa stwierdzenia prowadzące do wniosku. Wszyscy ludzie są śmiertelni. Sokrates jest człowiekiem. Zatem Sokrates jest śmiertelny. Pierwsze dwa stwierdzenia to przesłanki. Trzecie to wniosek. Przesłanki mogą być prawdziwe lub fałszywe. Mogą być poparte innymi argumentami lub przyjęte jako punkty wyjścia. W słusznym argumencie, jeśli przesłanki są prawdziwe, wniosek musi być prawdziwy. W słusznym argumencie, przesłanki są prawdziwe, a forma jest poprawna.

Przesłanki mogą być sformułowane lub domniemane. Mogą być jawne, jak w formalnym argumencie, lub ukryte, jak w codziennym rozumowaniu. Identyfikowanie ukrytych przesłanek jest kluczową umiejętnością w myśleniu krytycznym. Często argument wydaje się przekonujący, ponieważ wątpliwa przesłanka pozostaje niewypowiedziana. Ujawnienie jej pozwala na jej ocenę. Przesłanki można również podważać. Jeśli ktoś kwestionuje przesłankę, argument może wymagać poparcia dalszą argumentacją. W filozofii przesłanki są często weryfikowane za pomocą kontrprzykładów i eksperymentów myślowych. Celem nie jest zwycięstwo, lecz znalezienie prawdziwych i istotnych przesłanek.

Rodzaje lokali

• Major. Szersze stwierdzenie w sylogizmie.
• Minor. Bardziej szczegółowe stwierdzenie.
• Domyślne. Niewyrażone wprost, ale domniemane.
• Empiryczne. Oparte na obserwacji.
• Konceptualny. Oparty na definicjach lub logice.

Przesłanka to nie to samo, co założenie, choć te dwa pojęcia się pokrywają. Założenie to coś, co przyjmujemy za pewnik. Przesłanka jest podawana jako powód.