Nagłe, nawracające wybuchy nadmiernej aktywności neuronalnej wywołują napady padaczkowe, które definiują epilepsję. Wyładowania mogą być zlokalizowane lub rozprzestrzenić się, obejmując obie półkule mózgu, generując objawy od krótkich omdleń po pełne epizody drgawkowe.

Przyczyny obejmują mutacje genetyczne wpływające na kanały jonowe lub białka synaptyczne, zmiany strukturalne, takie jak blizny lub guzy, wady rozwojowe, a w wielu przypadkach pozostają nieznane. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie klinicznym, EEG i badaniach obrazowych w celu określenia rodzaju napadu i ewentualnego ogniska choroby. Leczenie rozpoczyna się od leków przeciwpadaczkowych, które modulują pobudliwość; w przypadku braku skuteczności leków, można rozważyć leczenie operacyjne, neuromodulację lub dietę.

Wpływ padaczki wykracza poza same napady, wpływając na nastrój, funkcje poznawcze i uczestnictwo w życiu społecznym. Badania nad podstawowymi mechanizmami powstawania napadów oraz nad systemami stymulacji w pętli zamkniętej stale poszerzają możliwości terapeutyczne.

Dokładna klasyfikacja rodzaju napadów padaczkowych pozostaje punktem wyjścia dla skutecznego leczenia.