Dopamina to neuroprzekaźnik, który odgrywa kluczową rolę w nagradzaniu, motywacji, ruchu i niektórych aspektach poznawczych. Jest produkowana przez kilka małych grup neuronów, których aksony docierają do wielu części mózgu.

W szlaku nigrostriatalnym dopamina wspomaga płynne ruchy dowolne; jej utrata powoduje drżenie, sztywność i trudności z inicjowaniem ruchu obserwowane w chorobie Parkinsona. W szlaku mezolimbicznym sygnalizuje przewidywanie i otrzymywanie nagrody, pobudzając zachowania zbliżające i wzmacniając uczenie się. Narkotyki podwyższają sygnalizację dopaminową w tym układzie, przyczyniając się do ich uzależniającego działania. Szlak mezokortykalny wpływa na uwagę, pamięć roboczą i funkcje wykonawcze; zaburzenia równowagi w tym obszarze są powiązane ze schizofrenią i zaburzeniami uwagi.

Dopamina nie tylko wywołuje przyjemność. Jest ona ściślej związana z pragnieniem i wysiłkiem poprzedzającym nagrodę niż z upodobaniem, które następuje po niej. Leki zwiększające lub zmniejszające aktywność dopaminy są stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, niektórych schorzeń psychicznych, a także, co budzi większe kontrowersje, w celu poprawy koncentracji.

Kiedy wzrasta motywacja lub ruch staje się łatwiejszy do wykonania, zazwyczaj ma to związek z dopaminą.