Hip-hop narodził się w Bronksie w latach 70. XX wieku jako ruch kulturowy, który obejmował DJ-ing, MCing, breakdance i graffiti. Muzycznie koncentruje się na rytmicznym mówionym lub skandowanym wokalu, do którego dodawane są beaty, często tworzone z sampli lub elektronicznych automatów perkusyjnych.

Pierwsi pionierzy, tacy jak DJ Kool Herc, Grandmaster Flash i Afrika Bambaataa, stworzyli podwaliny. Późniejsi artyści poszerzyli treść tekstów, techniki produkcji i zasięg geograficzny. Gatunek ten nieustannie chłonął nowe wpływy, zachowując jednocześnie nacisk na rytm, grę słów i komentarz społeczny.

Techniki produkcyjne obejmują sampling, loopowanie, scratching i cyfrowe tworzenie beatów. Występy na żywo mogą obejmować DJ-a, zespół grający na żywo lub podkłady muzyczne. Wpływ hip-hopu rozciąga się obecnie na muzykę popularną na całym świecie, jednak jego rdzeń pozostaje zakorzeniony w twórczej ekspresji pierwotnych społeczności.

Uważne słuchanie ujawnia warstwy rytmu, odniesień i inwencji słownej.