Licznik to najwyższa liczba w ułamku. Wskazuje, ile części należy podzielić. W 3/4 licznik wynosi 3. Mianownik wynosi 4. Ułamek oznacza trzy z czterech równych części. Licznik liczy. Mianownik nazywa.

Słowo pochodzi od łacińskiego „numerare” – liczyć. Licznik zlicza części. Mianownik określa, jakie to części. Czwarte, piąte, szesnaste. Licznik wskazuje, ile. Mianownik wskazuje, jakiego rodzaju.

Licznik w operacjach

• Dodawanie ułamków: liczniki dodają się, gdy mianowniki są zgodne.
• Odejmowanie ułamków: liczniki odejmują się, gdy mianowniki są zgodne.
• Mnożenie ułamków: liczniki mnożą się.
• Dzielenie ułamków: mnożenie przez odwrotność.
• Uproszczenie: podziel licznik i mianownik przez ten sam czynnik.

Licznik jest aktywną częścią ułamka. Jest liczbą, którą operujesz. Mianownik jest ograniczeniem. Nie możesz dodawać liczników, dopóki mianowniki nie będą zgodne. Nie możesz porównywać ułamków, dopóki mianowniki nie będą zgodne. Ale gdy już się zgadzają, licznik wykonuje zadanie. 2/7 + 3/7 = 5/7. Liczniki się dodają. Mianownik pozostaje. W algebrze obowiązują te same zasady. Wyrażenia wymierne mają liczniki, które są wielomianami. Rozkładasz je na czynniki, aby uprościć. Znajdujesz wspólne mianowniki, aby je dodać. Licznik jest punktem skupienia większości działań na ułamkach. To liczba, która się zmienia. Mianownik jest tłem. Definiuje jednostki. Licznik je zlicza.