To samo wydarzenie można uchwycić z różnych punktów widzenia. Głos to system gramatyczny, który reguluje relację między czasownikiem a jego argumentami, najczęściej poprzez kontrastowanie konstrukcji czynnych i biernych.

W stronie czynnej podmiot zazwyczaj pojawia się jako podmiot; w stronie biernej pacjent awansuje do roli podmiotu, a podmiot może zostać pominięty lub zdegradowany. Inne systemy obejmują konstrukcje w formie środkowej, antypasywnej i aplikatywnej. Głos zmienia punkt ciężkości wypowiedzi, niekoniecznie zmieniając zdarzenie leżące u jej podstaw.

Pisarze wybierają głos, aby zarządzać strukturą informacji i przypisywać odpowiedzialność. Typolodzy katalogują inwentaryzacje głosów i ich oznaczenia morfologiczne. Materiały dydaktyczne często upraszczają głos, ograniczając go jedynie do podziału na głosy czynne i bierne, choć wiele języków oferuje bogatsze opcje.

• Gramatyczne dopasowanie czasownika i argumentów
• Obejmuje konstrukcje czynne, bierne i inne
• Przenosi punkt ciężkości i znaczenie argumentu
• Oznaczone morfologicznie lub peryfrastycznie