Prawa zwyczajowe opierają się na głębszym fundamencie. Konstytucja to fundamentalny zbiór zasad, który określa strukturę rządu, rozdziela władzę między instytucje i często wymienia prawa zastrzeżone dla ludu.

Konstytucje pisane są zazwyczaj trudniejsze do zmiany niż ustawy zwykłe. W wielu systemach prawnych sądy sprawują kontrolę sądową w celu unieważnienia przepisów sprzecznych z postanowieniami konstytucyjnymi. W niektórych krajach istnieją również niepisane tradycje konstytucyjne, zbudowane na ustawach, konwencjach i orzeczeniach sądowych.

Tekst konstytucji i jej interpretacja kształtują każdą gałąź prawa publicznego. Debaty nad pierwotnym znaczeniem, żywą interpretacją i zakresem praw nieustannie wystawiają na próbę granice instytucjonalne. Konstytucja funkcjonuje zarówno jako dokument prawny, jak i statut polityczny dla społeczności, którą rządzi.

• Podstawowe prawo regulujące funkcjonowanie rządu i prawa
• Wyższe od ustawodawstwa zwykłego
• Często egzekwowane poprzez kontrolę sądową
• Może być pisemny lub częściowo konwencjonalny