W lasach Mezoameryki kultura rozwinęła zaawansowane pismo, matematykę i systemy kalendarzowe. Cywilizacja Majów rozkwitła na terenie dzisiejszego Meksyku, Gwatemali, Belize i Hondurasu, a klasyczne ośrodki miejskie osiągnęły szczyt rozwoju między około 250 a 900 rokiem n.e.

Krajobraz polityczny charakteryzowały miasta-państwa, a nie pojedyncze imperia. Zachowała się monumentalna architektura, stele z hieroglificznymi inskrypcjami oraz piękna ceramika i wyroby z jadeitu. Tarasy rolnicze i gospodarka wodna sprzyjały gęstnieniu zaludnienia. Do osiągnięć intelektualnych należały pozycyjny system liczbowy oraz rozbudowany kalendarz łączący rytuały z cyklami słonecznymi.

Wiele miast południowych podupadło w okresie terminalnym; ośrodki północne przetrwały i zetknęły się z Hiszpanami w XVI wieku. Odszyfrowanie pisma Majów zmieniło rozumienie historii politycznej i wierzeń. Społeczności potomków Majów podtrzymują języki i tradycje, które nawiązują do tej głębokiej przeszłości.

• Kultura mezoamerykańska znana z pisma i astronomii
• Zorganizowane w miastach-państwach
• Okres klasyczny około 250–900 r. n.e.
• Pozostawił po sobie liczne napisy i pomniki