In de wouden van Meso-Amerika ontwikkelde zich een cultuur met een geavanceerd schrift, wiskunde en kalendersystemen. De Maya-beschaving bloeide in het huidige Mexico, Guatemala, Belize en Honduras, met klassieke stedelijke centra die hun hoogtepunt bereikten tussen ongeveer 250 en 900 n.Chr.

Het politieke landschap werd eerder gekenmerkt door stadstaten dan door één enkel rijk. Monumentale architectuur, stèles met hiërogliefische inscripties en verfijnd keramiek en jadewerk zijn bewaard gebleven. Landbouwterrassen en waterbeheer ondersteunden de dichtbevolkte gebieden. Intellectuele prestaties omvatten een positioneel numeriek systeem en een uitgebreide kalender die rituelen en zonnecycli met elkaar verbond.

Veel steden in het zuiden raakten in verval tijdens de Late Klassieke periode; de ​​noordelijke centra bleven bestaan ​​en kwamen in de zestiende eeuw in aanraking met de Spanjaarden. De ontcijfering van het Maya-schrift heeft ons begrip van de politieke geschiedenis en het geloof ingrijpend veranderd. Nakomelingen van de Maya's bewaren hun talen en tradities, die verbonden zijn met dit verre verleden.

• Mesoamerikaanse cultuur bekend om schrift en astronomie
• Georganiseerd in stadsstaten
• Klassieke periode, ruwweg 250–900 n.Chr.
• Hij liet uitgebreide inscripties en monumenten achter.