Długie odcinki czasu czasami mają wspólny, rozpoznawalny charakter. Era to rozciągnięty okres historyczny, wyróżniający się szczególnymi cechami politycznymi, kulturowymi lub ekonomicznymi, które odróżniają go od tego, co było przed nim i po nim.

Historycy mówią o epoce wiktoriańskiej, epoce zimnej wojny czy epoce europejskich imperiów zamorskich. Granice te rzadko są ostre; są to wybory interpretacyjne, które podkreślają ciągłość w obrębie okresu i kontrastują z okresami sąsiednimi. Epoki mogą być definiowane przez panowanie władcy, dominującą technologię lub panującą ideologię.

Posługiwanie się epokami pomaga organizować nauczanie i dyskusję publiczną, ale może również niwelować wewnętrzne zróżnicowanie i spory. Dokładna historia sprawdza, czy domniemany charakter epoki sprawdza się w różnych regionach i grupach społecznych. Koncepcja ta pozostaje elastycznym narzędziem, a nie sztywnym opakowaniem.

• Długi, odrębny okres czasu historycznego
• Zdefiniowane przez wspólne cechy charakterystyczne
• Granice są interpretacyjne
• Przydatne dla organizacji, ale potencjalnie upraszczające