Zewnętrzna warstwa stałej Ziemi jest cienka w porównaniu z tym, co znajduje się pod nią. Skorupa ziemska to sztywna warstwa skalna, z której zbudowane są kontynenty i dna oceanów. Skorupa kontynentalna jest grubsza i mniej gęsta, osiągając średnio 30–50 km; skorupa oceaniczna jest cieńsza, gęstsza i ma zazwyczaj 5–10 km grubości.

Skład również się różni. Skorupa kontynentalna jest w dużej mierze granitowa, bogata w krzemionkę i glin. Skorupa oceaniczna jest bazaltowa, bogatsza w żelazo i magnez. Nieciągłość Mohorovičicia wyznacza podstawę skorupy, gdzie prędkości sejsmiczne rosną w kierunku płaszcza.

Praktycznie cała działalność człowieka ma miejsce na lub w skorupie ziemskiej. To w niej znajdują się zasoby mineralne, warstwy wodonośne i gleby, od których zależą społeczeństwa. Procesy płyt tektonicznych nieustannie tworzą, deformują i przetwarzają skały skorupy ziemskiej, co sprawia, że ​​skorupa jest strukturą dynamiczną, a nie stałą.

• Najbardziej zewnętrzna stała warstwa Ziemi
• Grubsza i mniej gęsta pod kontynentami
• Oddzielony od płaszcza przez Moho
• Źródło najłatwiej dostępnych zasobów naturalnych