De buitenste laag van de vaste aarde is dun in vergelijking met wat zich daaronder bevindt. De aardkorst is de stijve, gesteenteachtige laag die de continenten en de oceaanbodem vormt. Continentale korst is dikker en minder dicht, met een gemiddelde dikte van 30-50 km; oceanische korst is dunner, dichter en doorgaans 5-10 km dik.

Ook de samenstelling verschilt. De continentale korst is grotendeels granietachtig en rijk aan silica en aluminium. De oceanische korst is basaltisch en rijker aan ijzer en magnesium. De Mohorovičić-discontinuïteit markeert de basis van de korst, waar de seismische snelheden toenemen in de mantel.

Vrijwel alle menselijke activiteiten vinden plaats op of in de aardkorst. Deze bevat de minerale grondstoffen, grondwaterlagen en bodems waar samenlevingen van afhankelijk zijn. Plaattektonische processen creëren, vervormen en recyclen voortdurend gesteente in de aardkorst, waardoor de aardkorst een dynamisch in plaats van een permanent kenmerk is.

• Buitenste vaste laag van de aarde
• Dikker en minder dicht onder continenten
• Gescheiden van de mantel door de Moho
• Bron van de meest toegankelijke natuurlijke hulpbronnen