Kryteria środowiskowe, społeczne i ładu korporacyjnego (ESG) to zestaw standardów wykorzystywanych przez inwestorów do oceny spółek wykraczającej poza wyniki finansowe. Komponent środowiskowy uwzględnia emisję dwutlenku węgla, zużycie zasobów i odpady. Komponent społeczny obejmuje praktyki pracownicze, różnorodność i relacje ze społecznościami. Ład korporacyjny obejmuje strukturę zarządu, wynagrodzenia kadry kierowniczej i prawa akcjonariuszy.

Inwestowanie w ESG dynamicznie rozwinęło się w latach 2010., gdy inwestorzy instytucjonalni, fundusze emerytalne i zarządzający aktywami zaczęli weryfikować firmy pod kątem tych kryteriów. Niektóre fundusze wykluczają firmy, które nie spełniają określonych progów, takie jak producenci tytoniu czy paliw kopalnych. Inne wykorzystują oceny ESG, aby ukierunkować swoje portfele na firmy o wyższej ocenie. Założeniem jest, że firmy z silnymi praktykami ESG są lepiej zarządzane i mniej narażone na długoterminowe ryzyko.

Ta dziedzina jest kontrowersyjna. Krytycy twierdzą, że oceny ESG są niespójne, agencje ratingowe nie zgadzają się ze sobą oraz że niektóre firmy używają języka ESG w public relations, nie zmieniając swojego zachowania. Zwolennicy argumentują, że ramy te motywują firmy do stosowania lepszych praktyk i dają inwestorom możliwość dostosowania swoich inwestycji do ich wartości. Debata jest daleka od rozstrzygnięcia, a standardy wciąż ewoluują.