Cegła jest jednym z najstarszych materiałów budowlanych. Glinę formuje się w prostokątne bloki, suszy i wypala w piecu, aż do stwardnienia. Rezultatem jest wytrzymałość na ściskanie, odporność na warunki atmosferyczne i modułowość – łatwość układania, cięcia i wymiany.

Cegły układa się w zaprawie murarskiej, czyli mieszance cementu, piasku i wody. Układ zachodzących na siebie elementów, zwany wiązaniem, rozkłada obciążenia i spaja ścianę. Typowe wiązania to wiązanie biegnące, angielskie i flamandzkie. Każde z nich charakteryzuje się innym wyglądem i właściwościami konstrukcyjnymi.

Współczesna okładzina ceglana to pojedyncza warstwa cegły połączona z ramą konstrukcyjną, z pustką powietrzną i hydroizolacją. Cegła nie przenosi obciążenia budynku; stanowi osłonę przeciwdeszczową. Ściany z litej cegły, powszechne przed XX wiekiem, przenoszą ciężar własny, a często również ciężar podłóg i dachu.

Cegła ma nie tylko walory konstrukcyjne. Dobrze znosi upływ czasu, jest dostępna w niezliczonej liczbie kolorów i faktur oraz wymaga niewielkiej konserwacji. Dobrze wykonana ściana z cegły może przetrwać wieki.