Code Division Multiple Access (CDMA) maakt het mogelijk dat meerdere gebruikers tegelijkertijd dezelfde frequentie delen. Aan elk gesprek wordt een unieke code toegewezen. De ontvanger gebruikt die code om het juiste signaal uit de mix te filteren. Andere signalen klinken als ruis. CDMA vormde de basis voor 3G-netwerken en wordt nog steeds in sommige systemen gebruikt.

CDMA werd in de jaren 80 ontwikkeld door Qualcomm. Het was gebaseerd op spread spectrum-technologie die gebruikt werd in militaire communicatie. Het signaal wordt verspreid over een brede frequentieband. De code is de sleutel. Zonder de code is het signaal onbegrijpelijk. Met de code worden de oorspronkelijke gegevens hersteld.

Belangrijkste kenmerken

• Spreidingsspectrum: signaal verspreid over een brede bandbreedte
• Unieke codes: elke gebruiker heeft een unieke code.
• Zachte overdracht: kan verbinding maken met meerdere cellen
• Capaciteit: beperkt door interferentie, niet door een harde limiet.

CDMA concurreerde met GSM, dat gebruikmaakte van tijdsdeling. CDMA bood onder bepaalde omstandigheden een betere capaciteit en gesprekskwaliteit. Maar GSM won wereldwijd. Later werd CDMA gebruikt in 3G-standaarden zoals WCDMA en CDMA2000. De techniek beïnvloedde LTE en 5G, die OFDMA gebruiken maar hetzelfde doel nastreven: veel gebruikers, één spectrum.