Een atleet draait in een cirkel en laat een zwaar, schijfvormig voorwerp los in het veld. Dat onderdeel is discuswerpen. De afstand wordt gemeten vanaf de rand van de cirkel tot het eerste punt dat de discus raakt bij de landing.

Het instrument weegt 2 kilogram voor mannen en 1 kilogram voor vrouwen in topwedstrijden. De techniek is gericht op het opbouwen van rotatiesnelheid met behoud van balans en een lange afwerpbeweging. Voetwerk, heupkracht en een stabiele afwerphoek bepalen het succes. Er zijn overtredingen als de atleet de cirkel onjuist verlaat of de discus buiten het afgebakende gebied landt.

De training combineert technische oefeningen, rotatiekrachttraining en volledige worpen. Windomstandigheden kunnen de vlucht beïnvloeden, wat een tactisch element aan de wedstrijd toevoegt. Discuswerpen is een van de klassieke werpnummers in de atletiek.

• Veldnummer waarbij een zware frisbee over grote afstand wordt geworpen.
• Maakt gebruik van een draaiende worp binnen een gemarkeerde cirkel.
• Vereist evenwicht, timing en rotatiekracht.
• Standaardgewichten van werktuigen verschillen per geslachtscategorie.