Kinesthesie is het gevoel voor de positie en beweging van de lichaamsdelen. Receptoren in spieren, pezen en gewrichten registreren continu de hoeken van de ledematen en de krachten die erop inwerken.

Zonder kinesthesie zou gecoördineerde beweging vrijwel onmogelijk zijn. Het systeem stelt iemand in staat om met gesloten ogen de neus aan te raken, te lopen zonder naar de voeten te kijken en de grijpkracht aan te passen aan het gewicht van een object. Het werkt nauw samen met het evenwichtsorgaan, dat de positie en beweging van het hoofd registreert, en met het zicht, dat een externe ruimtelijke referentie biedt. Wanneer de kinesthetische feedback wordt verstoord – door anesthesie, bepaalde neurologische aandoeningen of tijdelijke experimentele ingrepen – worden bewegingen onhandig en slecht gekalibreerd.

Kinesthetiek werkt grotendeels buiten ons bewustzijn totdat de aandacht erop wordt gevestigd of er iets misgaat. Atleten, dansers en muzikanten ontwikkelen een verfijnde kinesthetische gevoeligheid die nauwkeurige controle mogelijk maakt. Dezelfde receptoren dragen bij aan het gevoel van inspanning en aan de detectie van passieve bewegingen die door externe krachten worden veroorzaakt.

Elke bekwame beweging is afhankelijk van een continue stroom van kinesthetische informatie die meestal onopgemerkt blijft.