Discriminatie is, in de context van leren, het vermogen om onderscheid te maken tussen een geconditioneerde stimulus en andere soortgelijke stimuli die niet hetzelfde resultaat signaleren. Het is het tegenovergestelde van generalisatie, waarbij een organisme reageert op stimuli die lijken op de geconditioneerde stimulus.

Een hond die bijvoorbeeld getraind is om te kwijlen bij een toon van 1000 Hz, zal in eerste instantie ook kwijlen bij een toon van 900 Hz (generalisatie). Door voortdurende training, waarbij alleen de toon van 1000 Hz aan voedsel wordt gekoppeld, leert de hond alleen nog maar bij die toon te kwijlen – discriminatie. Bij operante conditionering is discriminatie het vermogen om anders te reageren in de aanwezigheid van verschillende discriminerende stimuli.

Belangrijkste punten

• Het vermogen om gelijksoortige prikkels van elkaar te onderscheiden.
• Het tegenovergestelde van generalisatie
• Versterkt door differentiële bekrachtiging
• Essentieel voor adaptief gedrag