Geleidingsgehoorverlies wordt veroorzaakt door een probleem in het mechanische systeem dat geluidsgolven naar het slakkenhuis geleidt. Het binnenoor en de gehoorzenuw kunnen intact zijn, maar de trillingen bereiken ze nooit met de normale sterkte.

Veelvoorkomende oorzaken zijn een verstopping van de gehoorgang door oorsmeer, een geperforeerd trommelvlies, vocht in het middenoor als gevolg van een infectie of fixatie van de gehoorbeentjes in het middenoor door otoscclerose. Het gehoorverlies is vaak gedeeltelijk en kan sommige frequenties meer beïnvloeden dan andere. Omdat het slakkenhuis zelf nog functioneert, kunnen botgeleidingsbanen – trillingen die via de schedel worden doorgegeven – het gehoor nog steeds stimuleren. Dit feit vormt de basis van de klassieke stemvorktesten, waarmee onderscheid wordt gemaakt tussen geleidingsverlies en sensorineuraal gehoorverlies.

Veel vormen van gehoorverlies door geleiding zijn medisch of chirurgisch te behandelen. Het verwijderen van oorsmeer, antibiotica bij een infectie of microchirurgie om de gehoorbeentjesketen te herstellen, kunnen het gehoor herstellen. Hoortoestellen die geluid versterken zijn ook effectief wanneer het gehoorverlies niet volledig kan worden gecorrigeerd.

Wanneer geluid op zijn weg naar binnen wordt geblokkeerd, is het resultaat gehoorverlies door geleiding. Het mechanisme van het gehoor is intact; het systeem waarmee het geluid wordt doorgegeven, is dat niet.