In het weefsel van veel koralen, reuzenschelpen en zeeanemonen leven eencellige algen, bekend als zoöxanthellen. Deze dinoflagellaten voeren fotosynthese uit en geven een groot deel van de resulterende organische verbindingen door aan hun dierlijke gastheer, die op zijn beurt bescherming biedt en toegang geeft tot voedingsstoffen in de anders voedselarme tropische wateren.

De samenwerking vormt de basis van de productiviteit van koraalriffen. Zoöxanthellen dragen ook bij aan de levendige kleuren van gezonde koralen. Wanneer koralen stress ondervinden door hitte of andere factoren, kunnen ze hun zoöxanthellen afstoten en verbleken, waardoor ze zowel hun kleur als hun belangrijkste energiebron verliezen. Verschillende genetische typen zoöxanthellen verlenen verschillende graden van hittebestendigheid, een feit dat ten grondslag ligt aan sommige strategieën voor rifherstel.

De relatie is een verplichte symbiose voor rifvormende koralen in ondiep water; zonder zoöxanthellen kunnen ze niet snel genoeg calciumcarbonaat afzetten om riffen te bouwen. Het bestuderen van de diversiteit en fysiologie van deze algen is essentieel om te begrijpen hoe riffen kunnen reageren op een opwarmende oceaan.

Een enkele koraalpoliep kan miljoenen zoöxanthellencellen in zijn weefsel bevatten.