GABA, oftewel gamma-aminoboterzuur, is de belangrijkste remmende neurotransmitter in de hersenen van volwassen zoogdieren. Het vermindert de kans dat een neuron een signaal afgeeft, waardoor de neurale activiteit tot rust komt.

GABA wordt gesynthetiseerd uit glutamaat en werkt in op twee belangrijke receptortypen. GABA-A-receptoren zijn ionkanalen die chloride-ionen de cel binnenlaten, waardoor deze hyperpolariseert; GABA-B-receptoren zijn metabotroop en zorgen voor een langduriger remmend effect. Veel kalmerende, angstremmende en anticonvulsieve geneesmiddelen versterken de GABA-activiteit. Benzodiazepinen verhogen de frequentie van kanaalopening; barbituraten verlengen de opening; alcohol versterkt ook de werking van GABA-A-receptoren. Het resultaat is verminderde angst, spierontspanning, sedatie en, bij hoge doses, onderdrukking van vitale functies.

Een tekort aan GABA-remming wordt in verband gebracht met epilepsie, angststoornissen en bepaalde vormen van slapeloosheid. Een teveel aan remming leidt tot slaperigheid en verminderde coördinatie. De balans tussen GABA en de stimulerende neurotransmitter glutamaat is essentieel voor de stabiliteit van neurale circuits.

Wanneer de hersenen overmatige activiteit moeten temperen, is GABA de belangrijkste chemische rem.