Staten communiceren met elkaar via regels die ze grotendeels zelf opstellen. Internationaal recht is het geheel van verdragen, gewoonterechten en algemene beginselen die de betrekkingen tussen staten regelen en, in toenemende mate, de rechten en plichten van individuen en organisaties over de grenzen heen.

Bronnen omvatten formele overeenkomsten, consistente staatspraktijken die als recht worden aanvaard, en uitspraken van internationale rechtbanken en tribunalen. Onderwerpen variëren van handel en diplomatie tot mensenrechten, oorlogsvoering en het zeerecht. Handhaving is vaak afhankelijk van wederkerigheid, reputatie en nationale implementatie in plaats van een wereldwijde politiemacht.

Nationale rechtbanken passen internationale normen soms rechtstreeks toe en soms pas na wettelijke incorporatie. Het vakgebied blijft zich uitbreiden naarmate transnationale problemen om gecoördineerde juridische reacties vragen. Juristen werken bij ministeries van Buitenlandse Zaken, internationale organisaties en gespecialiseerde advocatenkantoren.

• Regels die de betrekkingen tussen staten en grensoverschrijdende actoren reguleren.
• Gebaseerd op verdragen, gewoontes en algemene principes.
• Handhaving is sterk afhankelijk van instemming en wederkerigheid.
• Behandelt handel, rechten, conflicten en gedeelde hulpbronnen.